" /> فصل دوم رمان اسپاکو پارت 17(فصل دوم ودیا) - بی بی نار
دسته‌بندی نشدهرمان ازدواج اجباریرمان بادصبارمان بی گناهیرمان خان زادهرمان خان زاده هوس بازرمان سکانس عاشقانهرمان عروس ارباب زادهرمان عقابرمان کیش و ماترمان ملکه کوچکرمان ها

فصل دوم رمان اسپاکو پارت ۱۷(فصل دوم ودیا)

جهت مشاهده پارت های منتشر شده از رمان اسپاکو فصل اول و دوم وارد شوید

#ایران_تهران

با رفتن ویهان، اسپاکو پشت هر دو دستش را روی گونه های ملتهبش گذاشت. خودش هم نمی دانست چرا با هر بار نزدیک شدن به ویهان قلبش بیشتر از همیشه می تپید و خون تا گونه های ملتهبش سرازیر می شد. به آرامی از روی تخت بلند شد و با احتیاط پا بر زمین گذاشت. فقط کمی درد داشت اما چندان مهم نبود که نتواند راه برود. به آشپزخانه نزدیک شد. ویهان در حال چیدن میز شام بود. ناخودآگاه لبخندی روی لبهایش نشست. ویهان کمر صاف کرد اما با دیدن اسپاکو تو چهارچوب در آشپزخانه اخمی تصنعی میان هر دو ابرویش نشست.
-برای چی بلند شدی؟ خودم می اومدم میاوردمت.
اسپاکو وارد آشپزخونه شد.
-تیر که نخوردم! ببین، اصلاً چیز مهمی نبوده.
اما ویهان دل نگران قدمی سمتش برداشت و دست زیر بازوی اسپاکو برد. صندلی رو عقب کشید و اسپاکو را روی آن نشاند.
-خدا کنه خورده بشه.
ویهان همراه با غذا روی صندلی کنارش نشست.
-غذای خانومم بعد از این همه مدت معلومه خوردن داره.
-ویهان؟
-جانم؟
-چطور شد که ما با هم ازدواج کردیم؟
-خب ما هر دو کله شق بودیم اما هر دو عاشق هم بودیم.
-یعنی من تو رو دوست داشتم؟
ویهان لبخند دندون نمائی زد و ابرو بالا داد.
-دوستم نداشتی، عاشقم بودی!
لقمه ای به سمت اسپاکو گرفت.

#ایران_تهران
#اسپاکو

یکماه از بهوش اومدن اسپاکو میگذشت اما هیچ تغییری توی حافظه اش به وجود نیامده بود. ویهان ذهنش درگیر بود؛ نه می توانست اسپاکو رو تنها بذاره و برای مأموریت برود نه می توانست نرود. هاویر به همراه اسپاکو توی سالن نشسته بودند. آشو و ویهان توی اتاق ویهان بودند. آشو رو کرد به ویهان.
-من هستم، هاویر، عمو، زن عمو و مامان و بابا؛ نگران چی هستی؟
-نمیتونم تنهاش بذارم.
-برادر من، اسپاکو تنها نیست ما همه هستیم. چند وقته برای این مأموریت زحمت کشیدی؟ اصلاً این دوری لازمه. برای مدتی دور باشی شاید تونست روی احساسات اسپاکو تأثیر بذاره.
ویهان بلاتکلیف شانه بالا انداخت. آشو کنارش ایستاد. حال ویهان رو درک می کرد اما اهمیت این مأموریت را هم می دانست. دست روی شانه ی ویهان گذاشت.
-در حد داداش کوچیکه تا بری و برگردی تمام حواسم به اسپاکو هست.
ویهان سری تکون داد اما هنوز دلش به رفتن نبود. با هم از اتاق بیرون آمدند.
هاویر: شما دو تا یه ساعته چه صحبت خصوصی ای تو اون اتاق دارین؟
آشو: خانومم که انقدر فضول نبود!
-امشب که شام نخوردی می فهمی که من فقط کمی کنجکاوم.
آشو خندید و هاویر رو در آغوش کشید.
-بر منکرش لعنت! حالا شام چی داریم؟
اسپاکو خندید.
-قورمه سبزی.
چشمهای آشو برق زد اما نگاه دلتنگ و پر از حسرت ویهان تا آخر شب روی اسپاکو سنگینی می کرد. اسپاکو این سنگینی رو احساس می کرد اما عجیب هر دو سکوت کرده بودند.

#ایران_تهران
#اسپاکو
دو روز از اون شب می گذشت اما ویهان هنوز هیچ تصمیمی برای رفتن نداشت. نمی توانست از اسپاکو دل بکند؛ حداقل تو این شرایط بحرانی نمی توانست تنهایش بگذارد. پس فردا باید می رفت. اسپاکو نگاهی به ویهان که نگاهش به تلویزیون بود اما انگار حواسش جای دیگری بود، انداخت. طی این یک ماه داشت سعی می کرد تا با زندگی جدید خودش رو وفق بده به امید روزی که شاید حافظه اش برگرده. با فاصله کنار ویهان نشست. ویهان نگاه از تلویزیون گرفت.
-چیزی شده که به من نمیگی؟
ویهان لبخندی زد.
-نه، چی؟!
-اما چند شبه که انگار ذهنت درگیره و فکرت اینجا نیست!
ویهان دستی به گردنش کشید.
-باید برم مأموریت.
لحظه ای اسپاکو از شنیدن مأموریت ته دلش خالی شد و مشت در هم فشرد.
-خب، فکر کردن داره؟
-تو تنهائی …
-تو بیابون که نیستم، همه هستن.
هر چند در دل اسپاکو آشوب به پا شده بود اما لبخندی زد.
-نگران من نباش.
بلند شد.
-چمدونت رو می بندم. کی عازمی؟
ویهان بلند شد و مچ دست اسپاکو رو گرفت.
-دلم پیش توئه، کجا برم؟
با اینکه از ته دل راضی به رفتن ویهان نبود اما نگاهش رو به او دوخت.
-اصلاً شاید این دوری لازم باشه!
دست ویهان شل شد. قلبش در گرو عشق اسپاکو بود اما او چه راحت حرف از رفتن می زد!
-پس فردا صبح باید برم.
قدمی به سمت اتاق برداشت.
-خودم چمدون می بندم!

http://dl.neginmusic.com/2020/06/Reza%20Radan%20-%20Shah%20Delam%20%20(128).mp3

دانلود آهنگ جدید رضا رادان شاه دلم لینک دانلود :https://xip.li/2ZWrx3

نوشته فصل دوم رمان اسپاکو پارت ۱۷(فصل دوم ودیا) اولین بار در شصت تیپ مرجع کامل رمان آنلاین. پدیدار شد.

مشاهده کامل از اینجا کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا