" /> فصل دوم رمان استاد خلافکار پارت69(پارت 91 رمان استاد خلافکار) - بی بی نار
دسته‌بندی نشدهرمان ازدواج اجباریرمان بادصبارمان بی گناهیرمان خان زادهرمان خان زاده هوس بازرمان سکانس عاشقانهرمان عروس ارباب زادهرمان عقابرمان کیش و ماترمان ملکه کوچکرمان ها

فصل دوم رمان استاد خلافکار پارت۶۹(پارت ۹۱ رمان استاد خلافکار)

رمان استاد دانشجو فصل دوم رمان استاد خلافکار

جهت دسترسی آسان به پارت های منتشر شده از رمان فوق وارد شوید

#لیلی

ماه ها از اومدنم به اینجا می گذشت باورم نمی‌شد که عادت کرده بودم به زندگی کنار این مرد..
به پیگیری هاش و حساسیتهاش..
به دوست داشتن های بیش از حدش به نگرانی‌های صبح تا شبش و به شب بیداری هاو
بالای سرم نشستناش برای اینکه اتفاقی برای من نیفته.

تمام این کار را انجام می‌داد و من هر روز به این فکر میکردم شاید بهتر بود از اول عاشقی این ادم می شدم.

تمام عشقی که نثار من می کرد بیش از اندازه بود اینقدر زیاد بود که حتی خودم باورم نمیشد تنها مشکلی که وجود داشت گذشته تلخی بود که از پس این خوبی هاش همیشه دنبالمون بود.
کاری که امیر توش بود ….
میخواستم توی فرصت مناسب باهاش در مورد کارش حرف بزنم اینکه باید کارش رو کنار بذاره و یک کار درست حسابی داشته باشه نمیتونستم تحمل کنم کسی که پدر بچه منه دختر های بی گناه و خرید و فروش می کنه.

توی این مدت خیلی تغییر کرده بود رفتارش کاراش حنیی حرف زدنش با زیر دستاش.
این تغییرات کاملاً می‌دیدم احساس می کردم دیگه وقتشه که ازش بخوام کارش رو بذاره کنار اگر می خواست که من و پسرم کنارش بمونیم باید همین کارومی‌کرد .
شرطم برای اینکه تا ابد بتونم کنارش دوام بیارم این بود.
میدونم بی انصافی بود اگرمیگفتم این آدم برام هیچ ارزشی نداره بعد از این همه محبت که نثارم می کرد حتی اگر دلمم نمی خواست پیشش باشم باید کنارش میموندم این همه بی تابی هاش برای به دنیا اومدن بچه…
این همه آرزوها و خیالاتی که توی سرش داشت؛ برنامه هایی که چیده بود برای اومدن پسرش انصاف نبود به هم بریزمشون و از اینجا برم.

همین که کسایی که برام مهم بودن؛ خانواده‌ام تو ایران توی آرامش داشتن زندگی می‌کردن کافی بود برام.
از وقتی که فهمیده بود بچمون پسره اخم ک تخم کرده بود اما از فردای اونروز اینقدر کلمه پسرم به زبون آورده بود که دیگه خودش هم خنده‌اش می‌گرفت و باورش نمیشد انقدر داره برای دیدن پسرش عجله میکنه و لحظه هارو میشماره.

ماه آخر بارداریم بود و دیگه قرار بود امروز و فردا به دنیا بیاد و من از این همه فشار عشق و علاقه که به خاطر بارداریم روم بود خلاص بشم.

واقعا دیگه برام خسته کننده شده بود اینکه روی تخت بمونم و تکون نخورم

چاق شده بودم به خاطر بی تحرکی امیر انگار اصلا اینا رو نمی دید وقتی می گفتم خیلی بیریخت شدم عصبانی میشد میگفت
_ از این حرف‌ها نزن تو ملکه ای و ملکه همیشه توی اوج میمونم

میگفتم یه نگاه به من بنداز ؛ریخت منو نمیبینی ؟
جوابش فقط بوسه بود و می‌گفت: _من سلول به سلول وجود تو رو میپرستم دوسش دارم هیچ برام فرقی نمی کنه که ۱۲۰ کیلو باشی یا ۵۰ کیلو پس از این چرتو پرتا نگو…

از فکر کردن به حرفاشو کاراش ناخودآگاه لبخندی روی لبم نشسته بود که خودم از دیدنش تعجب کردم دیگه داشتم به کارش لبخند میزدم وبا فکر کردن بهش میخندیدم .

وقتی در اتاق باز شد طبق معمول امیر وارد اتاق شد از فکر و خیال بیرون اومدم چشم بهش دوختم.

_ سلام خانم خوشگل من
خوبی؟
ببخش که یکی دوساعت تنهات گذاشتم یه کاری بود که باید خودم رسیدگی می کردم.

متحیر بهش نگاه کردم
فقط دو ساعت رفتی تو این دو ساعتم چه اتفاقی برام نیفتاده… ببین؟
میتونی بری بیرونو چند ساعتم منوتنهابزاری تا نفس بکشم.
نباید که بشینی کنار من نگهبانی بدی
شبا که نمیخوابی روزام فقط کنار منی من نمیدونم الان چطوری سرپایی؟
کنارم روی تخت نشسته بود دستمو تو دستش گرفته بود با اون یکی دستش شکممو لمس کرد و گفت:

_ به خاطر تو و پسرمونه که سرپام احساس خستگی نمی کنم.

بهترین موقعیت بود تا در مورد کارش باهاش حرف بزنم برای همین بهش گفتم
باید در مورد یه چیزی با هم صحبت کنیم
سریع نگران شد
_ اتفاق می‌افتاده؟
ناراحتی ؟
دستشو لمس کردم و گفتم

یه چیزی اذیتم میکنه …

_فقط تو آروم سرحال باش و بگو چی شده من کل دنیارو بهم میریزم برات.
زمزمه کردم
چیزی که منو اذیت میکنه و آزار میده کار توعه
من نمیتونم با کسی که کارش معامله ی دخترای بی گناه زندگی کنم نمیتونم قبول کنم پدر بچه ام پدر پسرم تو کاریه که دخترای بد بخت مردم را می‌فروشند و ازشون عروسک جنسی میسازن.
میترسم پسرم وقتی که بزرگ شد مثل تو بشه و من باید بمیرم اون روز.
این آزارم میده می خوام این کار رو بذاری کنار.
من حتی میتونم اگر یه آدم معمولی باشیم کنارت توی خونه صد متری زندگی کنم به جای این ویلای ۵۰۰۰ متری اما نمیتونم کنار آدمی نفس بکشم کا توی این کاراس.
انگار که انتظار این حرف ها مو داشت…

#لیلی

خیلی ریلکس شکمم رو با دستش نوازش کرد و گفت:
_از وقتی که توی زندگی من اومدی خیلی تغییرات توی وجودم به وجود آوردی.
وقتی خبر می‌دادند یه سری دختر آوردن برای رفتن و رسیدگی به کاراش دودل می‌شدم حس بدی پیدا می‌کردم چون توی زندگیم بودی با خودم می گفتم منم یه زن دارم یه دختر جوون و خوشگل اگه کسی با من اینکارو بکنه من چیکار باید بکنم؟
خیلی وقت بود به این فکر می کردم که از این سازمان و این برنامه‌ها بکشم کنار .
اما نمی‌تونم این آسونیا نیست وقتی کسی بخواد خودشو کنار بکشه میشه یه مهره سوخته که به دردشون نمیخوره اما از همه چیزه کارو آدم هایی که تو این کار هستن و کارایی که می کنن با خبره…
و این یعنی خطر براشون.

می فهمیدم منظورش چیه منظورش این بود که ممکنه اگه وقتی پاپس بکشه بهش از پشت خنجر بزنند نگران شدم نگران حرفی که زدم و خواسته ای که ازش داشتم اما اون صورتشو بهم نزدیک تر کرد کوتاه و عمیق منوبوسید گفت:
_امام من ترسی از چیزی ندارم تو میخوای من کنار بکشم قبول می کنم!
به خاطر رضایت تو هرکاری می کنم به قول تو نمیخوام پسرم هیچ وقت بفهمه من قبلا توچه کاری وبودم چه کرده بودم .
این حرفاش بی اندازه حالم خوب کرده بود ترجیح می‌دادم کنار مردی زندگی کنم که تو این کارها دستی نداشته باشه حتی اگه گذشته‌اش وحشتناک باشه تا اینکه با مردی زندگی کنم که وقتی میاد پیش من از پیش دختر هایی میاد که دارند تبدیل میشن به عروسک جنسی و می فروشنشون.
چشمام انگار خندیده بود که لبخند زد بغلم کرد و منو به خودش فشار داد و گفت
_همیشه بخند وقتی تو حالت خوبه دنیا بخواد توروی من وایسته از پسشون بر میام چون تورو دارم.

این روزا کمتر به آرش و گذشته فکر میکردم خودم قبول بودم که باید به خاطر پسرم اینجا و کنار این مرد زندگی کنم این تقدیر و سرنوشت من بود و نمی تونستم هیچ کاری برای تغییرش انجام بدم اگر میخواستم منصفانه حرف بزنم امیر بی اندازه عشق بهم میداد طوری که حتی خودم گاهی اوقات خسته می شدم از این همه عشق و محبت.

بدون هیچ چشم داشتی این کارو میکرد از من انتظار نداشت که بهش بگم دوسش دارم از من انتظار نداشت که کاری بکنم و علاقه ای بهش نشون بدم فقط و فقط خودش بود عشق بی اندازه اش.
با صدای امیر از فکر بیرون اومدم و دوباره بهش نگاه کردم
_به چی فکر می کنی کی ؟

ِمِن مِن کردم و گفتم دیدم اما اگه بخوای این کارو بکنی اگه اتفاقی برات بیفته چی؟

لبخند دندون نمایی زد و گفت:
_ من که میدونم حتی اگه بمیرم تو ناراحت نمیشی پس مشکل من نیستم مشکل خودتو پسرمونه .

از این حرفی که زد شرمنده شدم .
از اما مثل چیزی که میگفت نبود امیر هم برای من مهم شده بود چون پدر بچه ام بود نمیخواستم اتفاقی براش بیفته.
ناراحت رو بهش گفتم:
چرا این فکر می کنی که من راضی ام اتفاقی برای توبیفته؟
به خاطر پسرمم که شده نمیخوام هیچ اتفاقی برای تو بیفته.
می خوام پسرم کنار هر دوتامون بزرگ بشه.

مکث کرد و گفت
_سعی می‌کنم این حرف تو باور کنم اما بهت قول میدم من جونم و پایین بازی میذارم اما نمی ذارم تو پسرم کوچکترین صدمه‌ای ببینید شما خط قرمزهای منین و هیچ کس نمیتونه از خط قرمز من رد بشه حتی اگه کل دنیا با هم دست به یکی کنن.

به کمک امیر از روی تخت بلند شدم و چند قدمی تو اتاق راه رفتم به قدری یه جا نشسته بودم و تکون نخورده بودم که احساس می‌کردم مثل یک وزنه هزار کیلویی ام با تشر به امیر
گفتم توروخدا ببین چیکارم کردی کل دکترهایی که پیششون رفتیم گفتن باید راه بری تا زایمان راحت تری داشته باشی اما تو نذاشتی من قدم از قدم بردارم و الان شدم مثل یک بشکه

آروم خندید و گفت :
بشکه باشی یا یه دختره خیلی لاغر برای من فرقی نمیکنه عزیز دلم تو برای من خوشگلی .

متحیر سرم و تکون دادم گفتم
من چی دارم میگم تو چی داری میگی!
من میگم زایمان راحت …
الان به نظرت من با این همه گوشت و چربی که دورو برم گرفته میتونم راحت زایمان کنم؟

نگران کنارم ایستاد و گفت:
این یعنی قرار را اذیت بشی؟

اشاره ای به خودم کردم گفتم خودت چی فکر می کنی ؟
فکر نکنم بتونم انجامش بدم خیلی میترسم.

وقتی حرف میزدم بیشتر از من میترسید دستمو گرفت و گفت

_ خوب یه کاری می کنیم من میگم جراحیش کن بچه با جراحی به دنیابیاد‌..
اما نمیتونم نه طاقت ندارم با چاقو و شکم تو ببرن.
مات بهش نگاه میکردم کلافه تو اتاق راه میرفت
_ گفت من باید چیکار کنم؟
بازوشوکشیدم و گفتم
چه خبرته حالا که اتفاقی نیفتاده اگه نشه دکتر خودش میدونه چیکار کنه لازم باشه جراحی هم می کنن‌..
با چشمای نگران بهم خیره شد

_ یعنی باید شکمت و ببرن؟
من نمیتونم تحمل کنم….

نمی دونستم به خاطر این همه حساسیتی که روی من داشت بخندم یا گریه کنم.
داشت از الان واسه چیزی غصه می‌خورد که هنوز اتفاق نیفتاده بود و شاید حتی هیچ وقت هم اتفاق نمی افتاد گفتم
یه نگاه به خودت بنداز میدونی چند سالته؟
کسی نشناسدت فکر میکنه که یه بچه ۱۵ ساله ای…
تو دنیا میلیون ها نفر جراحی می کنن این که چیزی نیست برای همه پیش میاد .
دستمو گرفت منو به سمت تخت کشیده و روش نشوند
_ تو با همه فرق می کنی، تو لیلی هستی؛ تو مال منی ،تو جون منی ،من میمیرم اگه بخوان تنتو رو زخمی کنن من میمیرم لیلی.
بهش گفتم
زایمان طبیعی این قدرا هم راحت نیست تو فکر می کنی که بچه طبیعی به دنیا بیاد من اصلا اذیت نمیشم؟
اگه جراحی بشه حداقل ایکه درد نمیفهمم اما برای به دنیا آوردن بچه باید چندین ساعت عذاب بکشم درد بکشم .
میدونی درد زایمان چقدره؟
از این حرفا به قدری ناراحت شده بود که صورتش کاملا توهن رفته بود کلافه موهاشو چنگ زد
_ یعنی اشتباه کردم که بچه خواستم؟
من فقط دوست داشتم ازتون بچه داشته باشم یه بچه ای که مادرش تو باشی و پدرش من.
نمیخواستم اذیتت کنم نمیخواستم تو درد بکشی .
عجب آدمی بود متحیر بهش خیره شدم
کی فکرشو میکرد امیر که این همه زیر دست داره و با یه حرفش همه بله قربان گوش هستن
که وقتی داد میزنه و عصبی میشه آدمای دورو برش به خودشون می لرزن اینطور راجع به من مهربون باشه ؟
خودم هم باورم نمیشد با خنده رو بهش گفتم باورم نمیشه تو همون
امیریهستی که روز اول دیده بودمت باورت میشه ؟

لبخندی زد
_من همونم امیرم هنوزم خیلیا ازم حساب میبرن هنوزم یه لشکر آدم وقتی اسم من میاد خودشونو خیس می کنن اما نه برای تو…
تو زندگی منی
کسی هستی که به خاطرش از همه چیزم میگذرم خودت و با بقیه مقایسه نکن باشه؟
شاید بهترین تصمیم برای من این بود که کمی منعطفتر باشم در مورد این آدم
این همه عشق و علاقه ای که به من داشت هیچکس تونست داشته باشه.
با صدای زنگ گوشیش از فکر و خیال جراحی من بیرون اومد

نوشته فصل دوم رمان استاد خلافکار پارت۶۹(پارت ۹۱ رمان استاد خلافکار) اولین بار در شصت تیپ مرجع کامل رمان آنلاین. پدیدار شد.

مشاهده کامل از اینجا کلیک کنید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن
دکمه بازگشت به بالا